headernw.jpg
 

Brabantse gezelligheid in de Keistad

11-4-2018
Nieuwsafbeelding

Terwijl de lente eindelijk lijkt te beginnen, denk ik terug aan de mooie avond waarop ik een bijzondere hockeyvrouw interviewde. Wat hebben Breda en Amersfoort, Zwart Wit, Gummy Drop! en hockey met elkaar gemeen? Allemaal schijnbare tegenstellingen die zich verenigen in ons Lid van Verdienste, Marijke van der Meulen.

Ik ben op bezoek bij Marijke van der Meulen. Een schaal vol heerlijke koeken staat al klaar, de thee wordt vers gezet, en nog voordat Marijke zit zijn we al druk in gesprek. De aanleiding voor dit gesprek: Marijke is ons nieuwste Lid van Verdienste. 

Daar vraag ik dan ook meteen naar: "Waarom denk jij dat je deze eretitel hebt gekregen?”. "Geen idee!” zegt Marijke oprecht en met een hoorbare lach. "Dat moet je maar aan het bestuur vragen, er zijn mensen die meer doen dan ik hoor”. Gaandeweg het gesprek zal blijken dat dit Marijke kenmerkt; een bescheiden maar veel en graag geziene scheidsrechter en vrijwilliger van HC Eemvallei. De foto van Marijke met een grote bos bloemen op Facebook zal een van de meest populaire berichten op onze clubtijdlijn worden.

We maken een sprong terug in de tijd. Op 12-jarige leeftijd gaat Marijke – die dan nog in Breda woont – hockeyen bij het Bredaase BMHC Zwart-Wit. Marijke en hockey, dat blijkt dan al een goede combi. "Ik heb in het eerste van de dames gespeeld" vertelt ze. Maar dan ook meteen er achteraan: "In een prachtige omgeving, alleen die boslopen waren wel drama hoor, mijn conditie was niet mijn topprestatie!”.

In 1980 gaat Marijke werken bij wat nu NS Reizigers heet. In eerste instantie wordt nog druk heen en weer gependeld tussen moeders wasmachine en Amersfoort. Maar uiteindelijk wordt het reizen Marijke te veel. Via een NS-collega maakt Marijke kennis met de destijds nieuwe hockeyclub Nijkerk. Die zal uiteindelijk samengaan met hockeyclub Bunschoten. En zoals de meesten van ons weten, vormt hockeyclub Bunschoten de basis van het huidige HC Eemvallei. Zo wordt Marijke lid van onze Vathorster hockeyclub.

Door een vervelende knieblessure besluit Marijke in 2006 om te stoppen als actieve hockeyspeler. Gelukkig kan ze wel actief blijven als scheidsrechter. En zo kennen de meeste HC Eemvallei’ers haar. Ze glundert, "de scheidsrechter heeft altijd gelijk” zegt Marijke stellig, en lachend er achteraan: "en zo niet, dan heeft de scheidsrechter toch gelijk!”. We praten door over scheidsrechter-zijn, hoe belangrijk deze functie is. Er ligt veel verantwoording op de scheidsrechterschouders ligt en dat het echt niet altijd een makkelijke vrijwilligersfunctie. Met zichtbaar genoegen vertelt Marijke dat ze trots is op de kwaliteit van onze HCE-scheidsrechters.

In het dagelijks leven is Marijke druk met allerlei vrijwilligerswerk. Zo werkt ze 3 dagen per week voor Vluchtelingenwerk Nederland. "Dat is niet zwaar en geeft veel voldoening. Soms heb je wel handen en voeten nodig om iets duidelijk te maken, niet iedereen spreekt goed Engels.” Meehelpen en voor anderen klaarstaan zit in haar bloed en wordt vanuit huis al vroeg meegegeven. "Mijn moeder was vrijwilligster bij de bridgeclub; van jongs af aan werden we meegenomen in haar ‘strooptocht’ voor leuke prijsjes voor de bridge-leden”.

"Maar ik heb niks met bridge hoor, ik hou niet van kaarten. Ik ben meer van Gummy Drop!, ken je dat?” Nee dat ken ik niet. "Soort Candy Crush, ik ben er soort van verslaafd aan”. Ons gesprek neemt een hele leuke wending. Verslingerd aan gamen en actief op het hockeyveld, kunnen jeugd en ouders nog iets leren van Marijke? "Je moet kinderen en jongeren niet pushen om te stoppen met gamen, stimuleer hen juist te gaan sporten!”.

Op mijn vraag of Marijke nog een tip of uitdaging heeft voor HC Eemvallei antwoordt ze meteen. "Het zou mooi zijn wanneer we vier velden op één locatie hebben. En laten we recreantenhockey net zo belangrijk houden als tophockey, in alle opzichten”.

We kunnen nog uren doorpraten, want Marijke is een boeiende vrouw met een groot hart. Die klaarstaat voor vele mensen die het met minder moeten doen in het leven. En niet in de laatste plaats klopt haar hart voor HC Eemvallei. We nemen afscheid, en beloven elkaar bij HCE nog vaak tegen te komen. Hoe kan het ook anders met zo’n actieve vrijwilliger die geheel terecht ons nieuwste Lid van Verdienste is.